Taal. Ontwerpen is interactie. Interactie komt alleen tot stand door middel van taal. Architectuur zou men ook kunnen opvatten als een ruimtelijke taal. Een taal die in zichzelf communiceert maar ook communicatie, interactie mogelijk maakt en aangaat met een context. In zichzelf communiceert architectuur een gedachtegoed, een artistieke expressie of een visie. Naar zijn context toe moet deze boodschap begrepen worden, want interactie komt van twee kanten.

Spectrum. Ontwerpen is een interactief proces waarin een taalproduct ontstaat als resultante van een spectrum aan zienswijzes. Juist gebruikers mogen een groot aandeel in dit spectrum hebben. Zij vormen de belangrijkste context voor een ontwerp, en zij moeten uiteindelijk kunnen wonen, werken, zorgen en communiceren in een ruimtelijkheid die dit optimaal faciliteert en ook anticipeert op mogelijke veranderingen in deze activiteiten, want het spectrum is altijd in beweging.

Toe-eigening. Interactie komt van twee kanten, heeft vertellers en luisteraars; artiesten en publiek; gebouwen en gebruikers. Interactie is geslaagd als luisteraars, publiek en gebruikers zich het verhaal, de voorstelling of het gebouw kunnen toe-eigenen. De mate van toe-eigening bepaalt hoe er gewoond, gewerkt, gezorgd en gecommuniceerd wordt; in welke mate de bewoner, bezoeker, patient of toevallige passant zich op zijn / haar gemak voelt; in welke mate men thuiskomt.

Het ontwerp voor een Sukkot is een boeiende vertaling van de genoemde begrippen.